viernes, 5 de diciembre de 2014

Heridas

Amor, amor
que está herido.
Herido de amor huido;
herido,
muerto de amor.
Decid a todos que ha sido
el ruiseñor.
Bisturí de cuatro filos,
garganta rota y olvido.
Cógeme la mano, amor,
que vengo muy mal herido,
herido de amor huido,
¡herido!
¡muerto de amor!

Herido de amor, Federico García Lorca


Joan Baez, Llegó con tres heridas
Poema de Miguel Hernández

jueves, 4 de diciembre de 2014

miércoles, 3 de diciembre de 2014

Circunstancial

Los complementos circunstanciales son: de tiempo, modo, lugar, causa, finalidad, compañía, instrumento, material y cantidad.

Yo soy yo y mis circunstancias. Tú eres tú y tus circunstancias.

Cuando alguien acepta o quiere a alguien, pues, acepta y quiere (o debería) a ese alguien con sus circunstancias de tiempo, modo, lugar, causa, finalidad, compañía, instrumento, material o cantidad.

Yo, con la excusa de las circunstancias, he ido procrastinando desde hace veinte años. Se dice rápido. Veinte años. La condena más larga en la mayoría de sistemas penales.

Entiendo que se pierda, por mero agotamiento, la paciencia. Yo el primero. No hay tiempo que perder. Y yo ya lo he perdido todo. También el tiempo. El mío y el tuyo. Sigo en el punto de partida. A veces llego a media carrera, pero me entra el ¿vértigo? al pensar que voy a llegar y me las arreglo para volver a ese punto de partida, o unos metros por detrás. Una y otra vez. Me siento inútil, torpe, ineficaz, inexperto, inepto, incompetente, irresponsable, negado, bruto, incapaz, obtuso, lerdo, aturdido, nulo, inhábil, chapucero, tonto, desmañado, inoperante, tosco, inservible, inmaduro, holgazán, ocioso, zanguango, chambón, agarrotado, desastroso, obtuso... Sin remedio.

Y me las daba de listo. Impostor.

Filológico

Filología, del griego φιλολογία, amor o interés por las palabras.

Hoy, al leer una crónica sobre los desastres producidos por las copiosas lluvias caídas últimamente, me he dado cuenta de una curiosidad filológica: lo que en castellano llamamos "empapado", en catalán es "amarat", cuya traducción literal al castellano sería "enmadrado".... ¿?... bueno.... dentro del propio castellano está aquello del matrimonio y el patrimonio, que también tiene su cosa....

domingo, 30 de noviembre de 2014

Sombras

Quizás no sea la ejecución más perfecta, pero, desde luego, me transmite una emoción fuera de lo común.


Ombra mai fu, Haendel, Nathalie Stutzmann

Aquí un extracto de la presentación de Orfeo 55





miércoles, 26 de noviembre de 2014

Max Headroom existe

Max Headroom

Miguel Bosé

20:30


Programació: Música Antiga
Sala:Sala 1 Pau Casals
El més gran contratenor de l'’actualitat, Phillippe Jaroussky, es presenta a L'’Auditori amb un concert amb obres de Vivaldi. L'’intèrpret, amb l’’Ensemble Artaserse, mostrarà les possibilitats d'’una tècnica inigualable que combina la bellesa de la seva veu amb un gust exquisit en la interpretació.

Intèrprets
Ensemble Artaserse
Philippe Jaroussky, contratenor

Obres
A.VIVALDI:

Concert en Do menor per a cordes i clave, RV120
Stabat Mater, RV621
Concert en Re major per a arcs i clave, RV123, F.XI núm. 16
Longe mala, umbrae, terrores, RV629
 "se in ogni guardo". Ària d’Argillano, d’Orlando finto pazzo
"vedro con mio diletto". Ària d’Anastasio, de Giustino
Concert en La menor per a dos violins, Rv 522
"mentre dormi" . Ària de Licida, de L'Olimpiade
 “gemo in un punto e fremo". Recitatiu i ària de Licida, de L’Olimpiade